Soms komt er een bericht voorbij waarvan je denkt: dit gaat ons vak raken, al weet nog niemand precies hoe. Zo’n moment hadden we onlangs, toen de RDW groen licht gaf voor het rijhulpsysteem Full Self Driving Supervised (FSD Supervised) van Tesla. Niet zelfrijdend, maar dat systeem ondersteunt de bestuurder en gaat verder dan adaptieve cruisecontrol of lane assist. Een auto die zelf rijdt, maar alleen als de bestuurder… óók zelf rijdt. Of in elk geval: oplet. Of in elk geval: een beetje.

Je kent het wel: “Jij werkt toch in de verzekeringsbranche? Ja, kan je mij helpen want ik snap er echt helemaal niets meer van”. Gevolgd door een uiteenzetting van een schade en de – bijna altijd – negatieve klantervaring. Natuurlijk snap ik ook dat hier vele, vele goede ervaringen tegenover staan. Maar negatieve verhalen blijven – helaas – langer hangen. Drie voorbeelden:

Het is 2025. Een kwart van deze eeuw ligt alweer achter ons. Er is in die 25 jaar meer veranderd dan we ons misschien realiseren. En wat zal er anders zijn over 25 jaar? Op vier trends voor het komende kwartiel zal ik ingaan: data, AI, inclusie en duurzaamheid.

De belangrijkste marketingtrends van de komende jaren hebben te maken met hoe met Artificial Intelligence (AI) op een geavanceerde manier de communicatie met jouw klant wordt gepersonaliseerd. Maar is de AI-manier beter dan hoe jij met jouw klant kan communiceren? Nee, niet voor alle adviseurs. Of je kent de klant als geen ander en kunt dan ook zonder AI communiceren met je klant op je eigen persoonlijke manier! Of je investeert fors in AI en doet er – nu het nog kan – ervaring mee op. Maar val – door niet te kiezen – niet tussen wal en schip.

Vanaf 1 juli 2024 moeten adviseurs en bemiddelaars in particuliere schadeverzekeringen vooraf hun klanten inlichten over de hoogte van de – door de verzekeraar aan hen betaalde – provisie. Belangrijk; en daarom onderwerp van deze column. Tussen het inleveren van de column (eind juni 2024) en het verschijnen daarvan (augustus), zit een wereld van verschil. Of niet?

Op 6 juni 2024 zijn de verkiezingen voor het Europees Parlement. In dat parlement heeft Nederland 31 van de 720 zetels. En die 31 zetels worden verdeeld over de politieke partijen – en kandidaten op hun kandidatenlijst – die meedoen aan de verkiezingen op 6 juni. Op een van de kandidaten kan jij je stem uitbrengen op het stembureau bij jou in de buurt. Best belangrijke verkiezingen omdat er in Brussel – en Straatsburg – veel wordt bepaald waar de Financiële Dienstverlening – en jij dus – mee te maken krijgt.

Mijn wens voor 2024 is dat wij de komende tijd grote stappen maken om duurzamer te worden; dat we het milieu en de natuur zo min mogelijk belasten. Want dat is hard nodig vanwege de klimaatverandering. Een eerste stap is makkelijk gezet. En waarom zouden we het komende jaar niet een paar extra stappen zetten. Het is goed voor onszelf en onze kinderen.

De Federatie van Assurantieclubs bestaat op 18 december van dit jaar op de kop af 75 jaar. Een mooi moment om daarbij stil te staan en een goed onderwerp voor een column.

Ons land zag er 75 jaar geleden, in 1948, heel anders uit. De Tweede Wereldoorlog lag toen nog vers in het geheugen, de melkdistributie werd afgeschaft,  koningin Wilhelmina werd opgevolgd door koningin Juliana. Het rooms-rode kabinet Drees 1 startte. Het was het jaar van de inwerkingtrede van de Benelux-douane-overeenkomst. Kortom: Nederland stond aan het begin van de periode van wederopbouw

Afgelopen zomer liep ik – samen met mijn oudste zoon – een paar etappes van het Pieterpad; de wandeling van Pieterburen in Groningen naar de Sint-Pietersberg in Limburg. Vol verwachting! Dertien jaar geleden gestart in het Gelderse Vorden en in de jaren daarna – met ups en downs – gevorderd tot 20 kilometers van Maastricht. Nu stond het noordelijkste stuk tot Rolde in Drenthe op het programma; iets waar we lichte vrees voor hadden vanwege – onze perceptie van – het Groninger landschap. En tijdens een paar dagen wandelen komen er meerdere emoties ‘langs’. Blijdschap, irritatie, vertrouwen, ongemak, voldoening, de gedachte om te stoppen en trots. Net zoals in een customer journey, of klantreis, die jouw klant – bij het zakendoen met jou – ervaart. Ik neem je mee in mijn wandelavontuur en maak daarbij steeds de vergelijking met de customer journey.

Luisteren en niet sturen. Reageren en geen script. Spontaan en niet gemaakt. Zoals de bedoeling is en niet zoals van tevoren bedacht. Maatwerk en niet standaard. Passend maken en niet inpassen. Dat is hoe wij met elkaar om zouden moeten gaan. Het klinkt heel logisch, maar dat is het niet altijd. Te vaak kom ik gedrag tegen dat zo flexibel is als een looien deur. Als klant, als medewerker, als lid, als burger willen we dat we gezien worden. We zijn toch mensen! Dus waarom niet: vertrouwen en minder regels.

Vroeg(er) geleerd, oud gedaan: de 80-20-regel in het verkoopgesprek. De beste commerciële gesprekken bestaan voor 80 procent uit vragen van de ‘verkoper’ en – vooral – de antwoorden van de potentiële klant. Laat hem of haar maar praten! Maximaal 20 procent bestaat uit het zenden – van USP’s, kengetallen, klantvoordelen – door de verkopende partij.

Alles goed? Dit is een veelgehoorde – en door mij vaak gebruikte – begroeting. Ja. Mensen delen graag de successen in hun leven. Ik heb het druk. Veel – en meer dan voorheen – klanten willen geholpen worden. De omzet groeit. En ons bedrijf ziet volop kansen. Ook privé niets dan goed: leuk, sportief en veel met vrienden gedaan. En nog even en dan we gaan op vakantie; ver, verrassend of gewoon er even helemaal uit. Kortom we stralen graag uit dat we zijn geslaagd!

Als je – als klant – contact probeert te maken met een medewerker van een bedrijf, dan moet je eerst een paar hobbels over, zoals de virtuele chat van je afslaan en een zoektocht ondernemen om het  telefoonnummer te vinden op de website. Als je – na een keuzemenu en wachtrij – eindelijk contact hebt, dan krijg je vaak hetzelfde antwoord als je al op de website hebt gevonden. The computer says no.

Duurzaamheid, circulaire economie, diversiteit en maatschappelijk verantwoord ondernemen. We horen en lezen er steeds meer over. Grote bedrijven – en alle verzekeraars – zijn verplicht er iets mee te doen. Kleinere bedrijven hoeven er – nog – niets mee doen, maar willen er wel  mee starten. Dat kan te maken hebben met hoe jij, als eigenaar, zelf in het leven staat, maar het kan ook doordat jouw klanten het je vragen. Veel bomen. Maar zie jij het bos? 

… een variatie op boer zoekt vrouw. Het zoeken van een onderwerp voor een lezing komt zeer regelmatig terug in gesprekken in besturen van assurantieclubs en in het Federatiebestuur. Leden zijn blij met hun club zolang de lezingen interessant zijn en hen helpen met zaken waar zij in hun dagelijkse praktijk mee te maken hebben. En daar kan jij mee helpen!

Een goede lezing is de combinatie van onderwerp en spreker. Een goed onderwerp kan door een mindere spreker ‘om zeep worden geholpen’. En een goede spreker kan een ‘baggeronderwerp’ wel een beetje pimpen. Welliswaar vaak niet leidend tot een goed beoordeelde lezing. De opdracht aan een assurantieclub is daarom op zoek te gaan naar de combinatie van een interessant onderwerp met een spreker die dat goed kan verwoorden.

Verzekeringsarbeidsmarkt; tijdelijke of structurele uitdaging. Dat was de titel van een actueel panelgesprek dat de Federatie van Assurantieclubs op 1 november 2022 organiseerde tijdens NEXT LEVEL – powered by AMdag; in DeFabrique in Utrecht. Als voorzitter mocht ik gastheer zijn en sprak ik met twee gasten over de run op talent en professionals in de branche. Irene Oerlemans is voorzitter van NVP (netwerk voor HR-professionals) en initiator van HR-adviesbureau Bunchmark. Michiel van Meer is goed bekend met onze sector en is nu onder andere  Chief Human Resources Officer (CHRO) bij Aon Group Netherlands.